Conforme prometido, relato um pouco do que foi passar uns dias em Roma, a Cidade Eterna…
A medida que chegava aos arredores da cidade vinha à mente a quantidade de história passada por aquelas regiões. Tentativas de invasões, guerra civil, Legiões, fugas, etc.
Para Roma, três mil anos passaram rápido. A cidade conserva um dinamismo impressionante!
Para quem gosta de história em geral e dos americanos romanos em particular, Roma é TUDO!
Mas minha primeira visita foi aos Museus Vaticanos. Mais impressionante que o Louvre, em minha opinião. É espetacular!!! Difícil descrever…
O ápice é a famosa Capela Sistina (que eu, na minha ignorância, imaginava uma capelinha…). É enorme, e o trabalho de Michelangelo é impecável. Acho que ele usava Epson, pela qualidade das cores.
Ao lado fica a maior Igreja do planeta: A Basílica de São Pedro. Para católicos ou não, a visão desta obra é impressionante. Tudo é gigante! Uma pombinha que vi em um vitral tinha dois metros e meio… Foda!
Depois parti em direção ao meu objetivo maior: O Coliseu. Se ele não é tão grande como espaço de eventos (especialmente para quem mora ao lado do Maráca), a história faz dele a mais espetacular obra do mundo antigo – juntamente das Pirâmides. O magnetismo daquele lugar ainda está lá.
O Fórum Romano e os Fóruns Imperiais estão muito destruídos. A despeito da atual proteção… Sobrou pouco. Neste ponto, a coluna de Trajano nos lembra a grandeza daquele Império.
As inúmeras igrejas de Roma são um espetáculo à parte, sendo a mais antiga um templo romano: O Panteão.
XLIV. Erant in ea legione fortissimi viri, centuriones, qui primis ordinibus appropinquarent, Titus Pullo et Lucius Vorenus. Hi perpetuas inter se controversias habebant, quinam anteferretur, omnibusque annis de locis summis simultatibus contendebant. Ex his Pullo, cum acerrime ad munitiones pugnaretur, “Quid dubitas,” inquit, ” Vorene? aut quem locum tuae probandae virtutis exspectas ? Hic dies de nostris controversiis iudicabit.” Haec cum dixisset, procedit extra munitiones quaque pars hostium confertissma est visa irrumpit. Ne Vorenus quidem tum sese vallo continet, sed omnium veritus existimationem subsequitur. Mediocri spatio relicto Pullo pilum in hostes immittit atque unum ex multitudine procurrentem traicit; quo percusso et exanimato hunc scutis protegunt, in hostem tela universi coniciunt neque dant regrediendi facultatem. Transfigitur scutum Pulloni et verutum in balteo defigitur. Avertit hic casus vaginam et gladium educere conanti dextram moratur manum, impeditumque hostes circumsistunt. Succurrit inimicus illi Vorenus et laboranti subvenit. Ad hunc se confestim a Pullone omnis multitudo convertit: illum veruto arbitrantur occisum. Gladio comminus rem gerit Vorenus atque uno interfecto reliquos paulum propellit; dum cupidius instat, in locum deiectus inferiorem concidit. Huic rursus circumvento fert subsidium Pullo, atque ambo incolumes compluribus interfectis summa cum laude sese intra munitiones recipiunt. Sic fortuna in contentione et certamine utrumque versavit, ut alter alteri inimicus auxilio salutique esset, neque diiudicari posset, uter utri virtute anteferendus videretur.